Face en Face > Particulier >


 

Soms lijken de gevolgen van crises vanzelf weer voorbij te gaan maar een pijnlijk lidteken blijft soms zitten. Wat maakte dat jullie in crisis kwamen? Wat doe je om er  uit te komen? En wat doe je om een volgende te voorkomen? Wat zijn tekenen van dreigende crises?

Het zou wel heel toevallig zijn als je het altijd met elkaar eens bent. En als jullie dezelfde dingen willen doen op het zelfde moment. En elkaar interesses deelt. Of dat de ander altijd op de eerste plaats staat. Of dat er naar je geluisterd wordt als jij dat wilt. Het zou ook heel fijn als je partner nou 's eindelijk doet wat je vraagt. Eigenlijk niet zo gek dat je soms het gevoel hebt dat het zo niet langer kan, het allemaal geen zin meer heeft. Er toch niks verandert. Dan is een neutrale praatpartner nodig.

En ook: als jullie relatie lange tijd niet voldoende aandacht heeft gekregen (kinderen, werk, ziekte), is er op gegeven moment achterstallig onderhoud. Het werkt meestal contraproductief om daar met ervaringsdeskundigen (vrienden, familie) over te praten. Het feest der herkenning brengt je weinig verder. Dan is een neutrale praatpartner nodig.

Wij kunnen nog wel een paar redenen noemen waarom je eens zou kunnen bellen voor een kennismakings-gesprek.

Relatietherapie, wat een woord eigenlijk, is geen groepstherapie en ook geen individuele therapie waar je partner bij zit en toekijkt. Bij individuele therapie en groepstherapie gaat het om de individuele deelnemers. In relatietherapie gaat het om jullie samen, wat jullie bindt; het gaat over jullie partnerschap en hoe dat werkt.

Het is een mooi maar ingewikkeld ding, relatietherapie. In tegenstelling tot groepstherapie kennen de deelnemers elkaar. Wanneer de groepstherapie klaar is gaan de deelnemers ieder hun eigen weg. Bij een koppel, daarentegen, is het (op een enkele uitzondering na) de bedoeling dat ze samen verder gaan. Mijn ervaring is dat we ongeveer een half jaar bezig zijn, eens in de twee weken een gesprek van anderhalf uur. Soms, als persoonlijke dingen in de weg staan, zijn er enkele individuele gesprekken. Meestal stoppen we dan even de driegesprekken. En soms, als de kinderen er emotioneel betrokken bij zijn (geweest), schuiven zij een keertje erbij. Dat ruimt op, maakt schoon en saamhorig.

En elke keer indrukwekkend, ontroerend zelfs, om te zien als het weer goed gaat. Als het koppel een nieuwe vorm heeft gevonden die zij zelf kiest maar deze keer bewust en samen.

"Ik wilde niet dat de kinderen elke keer met kromgetrokken tenen in de auto zaten als ik ze haalde of terug bracht", zei een vader eens tegen mij. In de afgelopen twintig jaar heb ik ook mogen praten met ex-partners die schoon schip wilden maken. Of weer on speaking terms wilden komen. Een scheiding lost bijna nooit de problemen op die in het huwelijk (de relatie) speelden. Dikke kans dat je die problemen tegen blijft komen maar dan in versterkte mate, uitvergroot. Praten met jouw ex-partner onder leiding van een therapeut, kan leiden tot een heel groot cadeau voor jullie en voor de kinderen. Er komt rust, rust.

V241214